Skúli á Glyvrum

Inngangur —
Arkitektoniska visjónin fyri nýggja Glyvra Skúla

“Gomlu húsini bera minnir; tey nýggju bera dreymar.”

Nýggi Glyvra Skúli byrjar við hesum varliga lyfti: at tað, sum bygdin kennir og elskar, skal ikki hvørva — men vaksa.

Tær hvítu og gulu fasadurnar halda fram sum kent andlit móti bygdini, meðan eitt nýtt skúlalandslag letur seg upp aftanfyri: terrassur, ljós og rúm, sum leggja eitt nýtt hjarta í skúlan — eitt hjarta, ið slær saman við tí gamla.

Undir einari lættari takskipan liggja nýggju floksstovurnar, sum ein ferð frá nærumhvørvinum ímóti villum víddum. Her verður næmingurin lyftur stig fyri stig — úr tí jarðbundna og heimliga — móti størri sjónarringum og nýggjum møguleikum.

Okkara grundspurningur er einfaldur, men krevjandi: Hvussu byggja vit meir, uttan at taka yvir?
Svar okkara er - við varsemi: Tað nýggja stendur ikki framman fyri, men við síðuna av.

Tað styrkir, heldur enn at skugga.
Tað lyftir, heldur enn at oyðileggja.

Varðveitsla er sjálv kjarnan — ein hugsjón um at lata søguna liva víðari, meðan framtíðin verður bygd rundanum. At minka um árinini. At varðveita minnir, ið ikki kunnu endurskapast.

Tilfar og litir eru valdir sum eitt stillført samanspæl: hvítar og gular flatur, træ, glas, betong, bambus, og føroysk ull.

Hetta er okkara visión: ein skúli, sum andar saman við bygdini; sum bindur røtur og ljóst morgindagsskyn;
ein skúli, har fortíð og framtíð ganga inn gjøgnum somu dyr.